مَیثَم یک نام پسرانه عربی است . در هیچ فرهنگی معنایش نیامده است . میثم یعنی دونده ای که ردّ پایش به روشنی بر زمین بماند . کسی که پاهای استوار دارد و جای پایش بر زمین به نیکی آشکار باشد . کسی که با استواری گام بر می دارد .نام میثم به خاطر میثم بن  یحیی التمّار صحابی پیامبر اسلام (ص) در ایران رایج شده است .

میثم در سایت تبیان:

میثم تمار غلام زنى بود از قبیله بنى اسد، امیرالمؤ منین على "علیه السلام" او را از آن زن خرید و آزادش كرد و به وى فرمود: نامت چیست؟ عرض كرد: سالم. حضرت فرمود: رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم به من خبر داده كه نامى كه پدرت در عجم ترا به آن نامیده اند میثم است. میثم عرض كرد: خدا و پیغمبرش صلى الله علیه و آله و سلم درست گفته اند، حضرت فرمود: رجوع كن به همان نامت كه رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم ترا به آن نامیده و سالم را رها كن. پس به همان اسم میثم رجوع كرد و كنیه اش را ابى سالم گذاشت تا اینكه نقل شده؛ در آن سالى كه كشته شد حج بجا آورد بر ام سلمه وارد شد و ام سلمه به او فرمود: به خدا قسم بسیار از رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم شنیدم كه در دل شب درباره تو به على "علیه السلام" سفارش د مى كرد. [ اثباة الهداة، ج 2، ص 109]

منبع سایت تبیان