اَشــکبـوس یک نام پسرانه ایرانی است .معنی آن « فرزند پهلوان » است . به دو صورت اشکْبوس و  اشکَبوس آمده است .    ریشه ی آن « اَشکپوس » است .   « اَشک »   همان « اَرَشک »  به معنی پهلوان است . « پوس » نیز همان « پسر » است . پس « اشکبوس » می شود « پسر پهلوان » .پسر در اوستایی « پوثْرا » و در سانسکریت « پوتـْرا » بوده است.

این نکته را استاد دکتر میر جلال الدین کزازی  در کتاب « نامه باستان » جلد نخست صفحه  231 این گونه بررسی می کند :

«پسر » در پهلوی « پُسَر » بوده است . « ار » در آن پساوند است . ستاک واژه « پُـس » در پهلوی و دری کهن ، در همین معنی به کار می رفته است . نمونه را ، رودکی گفته است :

جُز به مادندر نماند این جهان کینه جوی    با پُـسَـنْدَر کینه دارد همچو با دُختَندَرا

نیز دقیقی راست:

پُـس شاه لهراسپ گُشتاسپ شاه       نگهدار گیتی ، سزاوار گاه

به گمان ریختی از این واژه« پوس » یا « بوس » را در « اشکبوس » یا « اشکپوس » باز می یابیم.به معنی « پورِ اشک »که نام یکی از پهلوانان شاهنامه و هماوردان رُستم است.

این سخن در باره معنی اشکبوس منطقی و به راستی نزدیک تر است .